Ertaklar

Bor ekan-u, yo‘q ekan. Bir uyning bo‘g‘otida chumchuq oilasi yasharkan. Ota bilan ona palaponlarga galma-gal ovqat tashishar ekan…Chumchuq bolalari asta-sekin mayin pat chiqarishibdi. Keyin qalin patlar kiyib olishibdi. Bir kuni eng katta chumchuq bola tavakkal qilib inidan sakrab yerga tushibdi. Uning hech qayeri og‘rimabdi.Chunki u sekin tushibdi. Uning sekin tushishiga qanotlari yordam beribdi. Chumchuqchaning o‘z

Oxshash xabarlar:GOAT: KATTA ORZULAR SARI (2026, MULTFILM, O’ZBEK…

O’tib ketdi qishning sovuqHam bo’ronli kunlari.Ortda qoldi oy, yulduzsiz,Tim qorong’i tunlari. Endi quyosh ko’proq boqar,Dalalarga, bog’larga.Quchoq-quchoq yog’du sochar,Adirlarga, tog’larga. Bezanishar dala-qirlar,Chechak taqar o’tloqlar.Bahor yaqin, bahor yaqin,Bahor yaqin, o’rtoqlar. Ko’nglim yana tog’day o’sar,Ko’rkam bahor kelganda.Quvongayman dasta-dastaGul-chechaklar terganda… Zafar Diyor She’rlar Oxshash xabarlar:Eng Yaqin Do‘stimYaqin Sharq davlatlarining harbiy byudjetiJaloliddin Ahmadaliyev — Bahor yomg’irlariInsho: Bahor fasliDIKTANT: “Bahor nafasi”Bahor

Bir bor ekan, bir yoq ekan, bir tulki bilan quyon bo’lgan ekan. Tulkining uychasi — muzdan, quyonniki — daraxtning postlog’idan qurilgan ekan. Bahor kelib, kunlar iligach, tulkining uychasi erib ketibdi. Boshpanasiz qolgan tulki tunashga joy berishni so’rab quyonning oldiga bordi-yu, uning uychasini egallab olib, o’zini haydab yubordi.Quyoncha yo’lda yig’lab borar ekan, oldidan kuchukcha chiqib qoldi:—

Kunlarning birida bir gala tovuq tulkining ustidan ayiqqa arz qilib boribdi.– Taqsir, tulkining dastidan kun ko‘rolmayapmiz. U hech kimdan tap tormaydi. Hatto sizning ham yuz xotiringizni qilib, bir og‘iz so‘ramay, tovuqlarni qirgani-qirgan.– Voy, yaramas-ey, – debdi ayiq g‘azablanib. – Men u muttahamning ta‘zirini beraman.U darrov tulkini chaqirtirib kelibdi.– Men sizning biqiningiz yerga botmasin deb paryostiq

Qadim zamonda boy savdogar bo‘lib, uning turli mamlakatlardan keltirgan qimmatbaho buyumlari juda ko‘p edi. U qayerga bormasin, esdalik uchun biror yaxshi narsa olib qaytardi-da. Savdogarning uyida bir bulbul bor edi. U kumushdan yasalgan katta va chiroyli qafasda yashardi. Savdogar undan hech narsani ayamasdi. Xizmatkor bulbulga har kuni – tongda, tushlikda va oqshomda sadaf idishda suv

Ikki do‘st o‘rmonda aylanib yurganlarida to‘satdan ayiqqa duch kelib qolishibdi. Ulardan birinchisi shoshib daraxtga chiqib olibdi va ayiqning changalidan qutulib qolibdi. Ikkinchisi esa, hech narsa qo‘lidan kelmasligini bilib, o‘zini o‘lganga solib yotib olibdi.Ayiq yerda yotgan kishining oldiga kelib, qulog‘ini hidlabdi. Hatto uni turtib ham ko‘ribdi. Kishini o‘lgan deb o‘ylab, unga tegmasdan ketib qolibdi.Ayiq ketgach, haligi

Baxtsiz tasodif tufayli bir Tulki o‘raga tushib ketibdi. U hech o‘radan chiqishning ilojini qilolmabdi. Bir payt tepadan Echki o‘tib qolibdi. U Tulkidan pastda nima qilayotganini so‘rabdi.— Ey, hali eshitmadingmi? — debdi Tulki. — Yaqinda qurg‘oqchilik bo‘larmish, shuning uchun men bu yerga suv borligiga ishonch hosil qilish uchun tushdim. Balki sen ham tusharsan?Echkiga bu maslahat ma’qul