Ertaklar

Ustiga o’tin ortilgan eshak botqoqdan o’tayotgandi, toyib ketib yiqildi. Eshak o’rnidan turishga harchand urinmasin — bo’lmadi: oh-voh qilib faryod cheka boshladi. Botqoqda yashovchi baqalar uning holini ko’rib dedilar: «Birodar, botqoqqa endigina yiqilganing holda shunchalar nola chekasan, bizga o’xshab umring shu yerda o’tganida nima qilarding?!» Alqissa, ayrim kishilar kichkinagina qiyinchilik oldida ham esankirab, ruhan cho’kib qoladilar,

Bor ekan-da, yo‘q ekan, och ekan-da, to‘q ekan, o‘tgan zamonda bir ona qo‘y bilan bir qari bo‘ri o‘tgan ekan.Qo‘yning to‘rtta qo‘zisi bor ekan. Bo‘ri qo‘zilarning barra go‘shtlarini yeyish orzusida doim payt poylab yurar ekan, ammo hech ilojini qilolmas ekan. Oxiri bo‘ri o‘ylab-o‘ylab avval qo‘y bilan do‘st bo‘lishga, keyin paytini topib, qo‘zilarni yeyishga ahd qilibdi.Qo‘ynikiga kelib

Bir bor ekan, bir yo‘q ekan, qadim zamonda bir ayyor bilan sodda bo‘lgan ekan.Kunlardan bir kuni ular safar qilmoq uchun yo‘lga chiqishibdi. Yo‘lda ketayotib, bir xumcha oltin topib olishibdi. Oltinni ikkovi bo‘lib olmoqchi bo‘lishibdi. Biroq ayyor soddaga oltinlarni berishni xohlamabdi-da, soddani aldash yo‘liga tushibdi. Ayyor soddaga shunday debdi:— Agar biz oltinlarni shaharga olib kirsak, kishilar

Bir tentakka otasidan podsholik meros qolibdi. U tentak gap-so‘zda yo‘q ekan. Biror yig‘ilishda gapirmoqchi bo‘lsa, maza-bemaza gaplarni gapirib qo‘yar ekan. Bundan vazirlari ko‘p o‘sal bo‘lishar ekan. Ular bir kuni maslahat qilishib, podshoga shunday deyishibdi:— Taqsir, siz gap-so‘zga yo‘qsiz, doim yomon gaplarni gapirib qo‘yib, odamni o‘sal qilasiz. Endi shunday bo‘lsin, gapiradigan vaqtingizda bizning og‘zimizga qarab turing,

Burungi zamonda bir podshoh bor ekan. Bir kuni u bir kambag‘alning qizini olmoqchi bo‘lib, sovchi yuboribdi. Sovchilar kelib podshohning so‘zini qizga aytishibdi. Qiz sovchilarga:— Podshohga borib aytinglar, olmoqchi bo‘lsa, men ham roziman. Lekin podshoh bir hunar bilsagina tegaman, bilmasa o‘rgansin, — debdi.Sovchilar podshoning oldiga kelib qizning shartini aytishibdi.Podshoh bu gapni eshitib avval achchig‘i kelibdi, so‘ng

Bir bor ekan, bir yo‘q ekan, o‘tgan zamonda Botir ismli bir yigit bor ekan. Qari onasidan boshqa hech kimi yo‘q ekan. Ona-bola kundalik tirikchiliklarini zo‘rg‘a o‘tkazishar ekan. Kunlardan bir kuni uyda chaksa un ham qolmabdi. Botir yarim qop bug‘doyni ko‘tarib, un qilish uchun tegirmon izlab ketibdi. Yo‘lda xashak orasidan ikkita tuxum topib olibdi. “Bu ham

Daraxt emas, yaproqli,Ko‘ylak emas, etakli,Odam emas so‘zlaydi,Turli kuylar kuylaydi.(Kitob) Ustida qopqoq,Tagida qopqoq,Ichinda yaproq.(Kitob) Tilsiz, aql o‘rgatar.(Kitob) Bodomcha bodomcha bilan,Yetti kalit tom bilan.Ne ko‘zi bor, ne og‘zi bor,So‘ylashadi odam bilan.(Kitob) Oq yer ochdim,Qora bug‘doy sochdim.(Qog‘oz, yozuv) Qo‘l bilan ekilar,Og‘iz bilan yig‘ilar.(Yozish, o‘qish) Tog‘dan tayladim sinmadi,Suvga tayladim sindi.(Qog‘oz) Sirti tayoq,Ichi bo‘yoq(Qalam) Uzun bo‘yli,Yo‘rma to‘nli.(Qamish qalam) Oxshash xabarlar:Kitob

Burungi zamonda bir chol-u kampir bor ekan. U chol doim baliq ovlab kun o‘tkazar ekan. Har kuni ikkita baliq ushlab, birini chol-kampir pishirib yer ekan, birini sotib o‘tin olishar ekan. Oydan oy o‘tib, yildan yil o‘tib chol-kampir o‘tirib maslahat qilishibdi: “Bizdan keyin yetti yoshli bolamiz qoladi. Bu ham biz singari kambag‘allikda qiynalib o‘tmasin, boshqa biror